Беларуска / Biełaruska — Setivir

Апісаньне

«Беларуска» — песьня на верш Ніны Аксёнчык «Як умее кахаць беларуска». Гэта ода беларускай жанчыне і яе каханьню: яна ўмее любіць, умее чакаць, умее кахаць — і носіць гэтае каханьне з сабою праз слату і гады, нягледзячы ні на што.

Ніна Аксёнчык нарадзілася 12 сакавіка 1961 году ў вёсцы Вятчын Жыткавіцкага раёну, на Палесьсі. Скончыла Мазырскі педагагічны інстытут (1982) і асьпірантуру пры кафедры беларускай літаратуры Мінскага педінстытуту. У 1988-м абараніла кандыдацкую дысертацыю, да 1997 году выкладала ў Мазыры.

Яна — паэтка, крытык і мастак-аматар. Яе вершы друкаваліся ў калектыўным зборніку «Палескія перазвоны» (1994), першая ўласная кніга — «Споведзь арабіны» (1995). З 1996 году яна — сябра Саюзу беларускіх пісьменьнікаў. Цяпер жыве ў Чэхіі.

Музычна гэта цёмны, цырыманіяльны deep dubstep з фолкавымі каранямі: шэптаны рытуальны вакал, самотная віяланчэль, глыбокі саб-бас і халфтайм-удар, якія ў прыпеве выбухаюць эпічным сьпевам-заклінаньнем.

Description

«Biełaruska» ("A Belarusian Woman") is a song set to Nina Aksionchyk's poem "How a Belarusian Woman Loves." It is an ode to the Belarusian woman and her love: she knows how to love, how to wait, how to be in love — and she carries that love with her through foul weather and years, no matter what.

Nina Aksionchyk was born on 12 March 1961 in the village of Viatchyn, Žytkavičy district, in the Palessie region. She graduated from the Mazyr Pedagogical Institute (1982) and did postgraduate studies in Belarusian literature at the Minsk Pedagogical Institute, defended her candidate's dissertation in 1988, and taught in Mazyr until 1997. A poet, critic, and amateur artist, she was published in the collective anthology Paleskija pierazvony (1994); her first book of her own was Spoviedź arabiny ("A Rowan's Confession", 1995). A member of the Union of Belarusian Writers since 1996, she now lives in the Czech Republic.

Musically this is dark, ceremonial deep dubstep with folk roots: whispered ritual vocals, a lone cello, deep sub-bass and a half-time kick that erupt in the chorus into an epic chanted incantation.

Тэкст песьні

Я пяшчотай цябе атуляю, палю.
Да нябёс уздыму шчасце нашае, любы.
Гэтак сонейка ранкам цалуе зямлю.
Гэтак месяц начны вербалозы галубіць.

Каб ты ведаў заўжды:
Праз слату і гады,
На гасцінцах, шляхах
Ці на сцежачцы вузкай,
Як умее любіць,
Як умее чакаць,
Як умее кахаць
Беларуска.

Твае краскі душы я каханнем крану.
А ў скрусе прыйду я табе на падмогу.
Цябе сэрцам сваім ад бяды ахіну.
І малітваю я асвячу нам дарогу.

Каб ты ведаў заўжды:
Праз слату і гады,
На гасцінцах, шляхах
Ці на сцежачцы вузкай,
Як умее любіць,
Як умее чакаць,
Як умее кахаць
Беларуска.

Lyrics (English translation)

With tenderness I enfold you, I set you aflame.
I will lift our happiness up to the heavens, my love.
Just so the dear sun kisses the earth in the morning;
just so the night moon caresses the willow thickets.

So that you may always know:
through foul weather and years,
on the high roads, the highways,
or on a narrow little path —
how she can love,
how she can wait,
how she can be in love —
a Belarusian woman.

I will touch the flowers of your soul with my love,
and in your sorrow I will come to your aid.
With my heart I will shield you from misfortune,
and with a prayer I will hallow our road.

So that you may always know:
through foul weather and years,
on the high roads, the highways,
or on a narrow little path —
how she can love,
how she can wait,
how she can be in love —
a Belarusian woman.