Мова-Маці / Mova-Maci — Setivir

Апісаньне

«Мова-Маці» — музычная адаптацыя верша «Нанова!» Рыгора Барадуліна, які паэт адмыслова напісаў да адкрыцьця курсаў беларускай мовы «Мова Нанова» ў 2014 годзе. З таго часу верш стаў іх неафіцыйным гімнам. У Вроцлаве, дзе я жыву, дзейнічае адзін з найбуйнейшых асяродкаў курсаў — «Мова Нанова Уроцлаў», тая самая супольнасьць, празь якую да мяне прыйшоў і верш Насты Кудасавай. Штогод улетку тут адбываецца вялікая падзея — закрыцьцё сезону: сапраўднае сьвята з музыкамі, танцамі і вогнішчам. І ў 2026 годзе да мяне прыйшла прапанова зрабіць да чарговага закрыцьця штосьці кшталту гімну. А гімн, па сутнасьці, ужо быў — заставалася даць яму музыку.

Задача ня з лёгкіх дый вельмі адказная: Рыгор Барадулін — адзін з самых паважаных мною паэтаў, чалавек, які зрабіў вялізны ўнёсак у беларускую мову і культуру. Але і паспрабаваць хацелася. Я доўга падбіраў промпт, каб было і эпічна, і маштабна, з элементамі кінематаграфічнасьці і вялікіх касьцёльных хораў — адным словам, ЭПІЧНА!

І падаецца, што атрымалася. Шэпт. Арган. Хор. Саб-бас. Дабстэп-дроп. Драм-н-бэйсавая энэргія. Беларускае слова тут гучыць як рытуал у кібэркатэдры — сакральна, моцна і жыва. Гэта не пяшчотная настальгія, а вяртаньне з поўнай гучнасьцю. Немінуча. Гаюча. Нанова.

Description

«Mova-Maci» ("The Mother Tongue", literally "Language-Mother") is a musical adaptation of the poem «Нанова!» (Nanova! — "Anew!") by Ryhor Baradulin, which the poet wrote especially for the opening of the "Mova Nanova" ("Language Anew") Belarusian-language courses in 2014. The poem has since become their unofficial anthem. Baradulin (1935–2014) was the People's Poet of Belarus — the last ever to be honoured with that title — and this poem became one of his final works: he passed away just weeks after the courses opened. In Wrocław, where I live, one of the largest branches of the courses is active — "Mova Nanova Wrocław", the same community through which Nasta Kudasava's poem once found me. Every summer a big event takes place here — the closing of the season: a true festival with musicians, dancing, and a bonfire. And in 2026, an invitation came my way: to make something like an anthem for the coming season's closing. The anthem, in essence, already existed — all that remained was to give it music.

Belarusian is the language most citizens name as native, yet daily life, schooling and officialdom run overwhelmingly in Russian after two centuries of imperial and Soviet russification, and UNESCO lists Belarusian as vulnerable. Choosing to speak it is therefore a conscious act — hence an entire genre of Belarusian poetry devoted to the "mova" ("language"), of which this is a late, luminous example.

Not an easy task, and a deeply responsible one: Ryhor Baradulin is one of the poets I respect most, a man who made an enormous contribution to the Belarusian language and culture. But I wanted to try all the same. I spent a long time shaping the prompt so that it would be epic and grand, with a touch of the cinematic and of great cathedral choirs — in a word, EPIC!

And it seems to have worked. A whisper. An organ. A choir. Sub-bass. A dubstep drop. Drum-and-bass energy. The Belarusian word sounds here like a ritual in a cyber-cathedral — sacred, powerful, and alive. This is not tender nostalgia, but a return at full volume. Inevitable. Healing. Anew.

Тэкст песьні

Немінуча... Гаюча... Нанова...
Раскрываецца шчырае слова.
Мова маці — Крыніца святая —
Да вытокаў намеры вяртае.

Як высокія мроі, аблокі...
Думкі неба ратуюць ад спёкі...

Мы на гэтым свеце павінны!
Гадаваць мову роднай Айчыны!
Немінуча, Гаюча, Нанова —
Раскрываецца шчырае слова!

Мы на гэтым свеце павінны!
Гадаваць мову роднай Айчыны!
Немінуча, Гаюча, Нанова —
Раскрываецца шчырае слова!

Мова маці...
Крыніца святая... Нанова...

Lyrics (English translation)

Inevitably... Healingly... Anew...
the heartfelt word unfolds.
The mother tongue — a holy wellspring —
turns our intentions back to the headwaters.

Like lofty daydreams, the clouds...
the sky's thoughts rescue us from the swelter...

We in this world are duty-bound:
to nurture the language of our native Fatherland!
Inevitably, Healingly, Anew —
the heartfelt word unfolds!

We in this world are duty-bound:
to nurture the language of our native Fatherland!
Inevitably, Healingly, Anew —
the heartfelt word unfolds!

The mother tongue...
A holy wellspring... Anew...